Lang geleden....
Het is al weer een hele tijd geleden dat ik hier een blog geplaatst heb. Ik ben de laatste tijd hard aan het werk (eindelijk na 5 jaar!! best ff wennen) en dan duik ik 's aovonds meestal niet gelijk achter de computer. Behalve voor mijn column op www.yuub. nl. Deze organisatie zet zich in voor gelijk heid en toegankelijkheid voor mensen met een handicap. Niet alleen in Nederland maar ook in de rest van de wereld, met name door het aanbieden van toegankelijke vakanties. Als ervaringsdeskundige schrijf ik daarom regelmatig een nieuwe column voor de site om mijn positieve en (helaas veel) negatieve ervaringen over het leven met een 'beperking'( al voel ik me helemaal niet beperkt, zo noemen ze dat nou eenmaal, wanneer je niet meer dan een paar meter kunt lopen..) beschrijf.

Deze week vindt de supportbeurs plaats in de jaarbeurs (ook voor mensen met een beperking), waar ik als medewerker van yuub aanstaande zaterdag ook even mijn gezicht laat zien. Ik ben benieuwd, ben er nooit eerder geweest...


Geplaatst door nicolette op 17-04-2008 21:44 - reacties (72659)

Gehandicapten zielig??
Vanavond bij de wereld draait door was er een cabaretier te gast; Jeroen van Merwijk. Zijn nieuwste voorstelling was de avond er voor in première gegaan en hij kwam daar in de uitzending over vertellen. In zijn voorstelling bespreekt hij het onderwerp medelijden. Hij is het er niet mee eens dat mensen tegenwoordig geen medelijden meer mogen hebben, met zichzelf of met anderen. Als voorbeeld noemde hij mensen met een handicap. Volgens hem zijn mensen met een handicap wel degelijk zielig omdat, zoals hij zei, ze met pinnen en touwen bij elkaar worden gehouden. Nou, vind ik deze uitspraak wat plastisch, ik ken veel mensen met een handicap, maar het grootste gedeelte daarvan kan zichzelf zonder hulp van een doe-het-zelfzaak prima bij elkaar houden. Maar, hoewel er meteen stekels op mijn rug overeind schoten na het horen van deze uitspraken en ik hem het liefste door de beeldbuis had heengetrokken, uiteindelijk begreep ik wel wat deze meneer bedoelde:
Mensen met een beperking, of het nu gaat om rolstoelers, visueel of auditief gehandicapten, mensen die een lichaamsdeel missen of een andere handicap hebben, zijn zielig.

Niet omdat we niet (goed) kunnen lopen, zien, horen, tillen of wat dan ook. Daar kunnen de meeste mensen zich prima mee redden, zij hebben het allang in meer of mindere mate geaccepteerd. Nee, het is zielig dat we in de 21e eeuw nog steeds worden beschouwd als aparte groep, als outcast. Zielig, dat die ene film die je zograag wilt zien, alleen draait in een bioscoop waar geen lift is.
Zielig dat je alleen ‘s avonds na 8 uur met de bus mee kan.
Zielig dat twee derde van alle werkgevers nog steeds denkt dat een lichamelijke handicap ook je verstandelijke vermogen aantast en zielig dat veel instanties die bedoelt zijn mensen te helpen, dat in de praktijk helemaal niet lijken te willen.
En het is zielig voor ons dat anderen, zolas o.m. deze Jeroen van Merwijk, ons zielig vinden, terwijl wij dat zelf allerminst vinden.

Kortom het heeft vooral te maken met je omgeving, met de maatschappij. Die is nog steeds gericht op mensen zónder (zichtbare) handicap, de zogenaamde ‘normale’ mens.

Vanaf vorige week zal ik artikelen en columns schrijven voor Toegnkelijk.com (zie link) daarin zal ik diverse onderwerpen aansnijden, onderwerpen vanuit mijn eigen leefwereld en de mensen om mij heen. Met een kritische kijk op de maatschappij vanuit het oog van mensen met een beperking, niet alleen mensen die in een rolstoel zitten, maar ik zal ook kijken naar de toegankelijkheid ten opzichte van mensen met andere handicaps. Positieve en negatieve ervaringen over diverse onderwerpen die passen bij de thema’s waar Toegankelijk.com zich op richt. Zoals o.a. werk, wonen, vrije tijd, vakanties, vervoer, WMO, etc.


Groetjes!

Geplaatst door nicolette op 13-02-2008 23:07 - reacties (657)

NIeuwe baan!!!!!!!!!!!!

Na urenlang uitpluizen van vacatures op internet, brieven schrijven, uitprinten, postzegels plakken en afwijzingen aan horen. Kreeg ik onlangs telefoon. BNN, of ik langs wilde komen voor een gesprek. Al een paar weken eerder had ik op de site de vacature gezien voor receptioniste/ telefoniste.
Totaal iets anders dan mijn werk voor de klas, maar al lange tijd wist ik dat werken voor de klas er niet meer inzat en het was tijd om het roer om te gooien en te gaan voor een nieuwe baan. En dat is moeilijk een pabo diploma is een afgeronde HBO opleiding, alleen wanneer je niet meer in het onderwijs of op een andere manier met kinderen kan of wil werken, heb je er verdomd weinig aan!! Niet relevant.

Maar eindelijk was er een bedrijf geïnteresseerd in mij!!
Dus woensdag 16 januari mocht ik op gesprek komen. Voor mijn gevoel ging het gesprek erg goed en de ateken en de sfeer in het bedrijf spraken mij ook erg aan! EEn gezellige losse sfeer, hard werken is belangrijk, maar je moet je er ook thuis voelen!!

Blijkbaar was dit gevoel wederzijds, want na een week wachten werd ik eindelijk gebeld en mocht ik afgelopen maandag nog een keer langskomen!
Dit keer vooral om te kijken of alle werkzaamheden voor mij uitvoerbaar zijn ivm de rolstoel, of ik overal kan komen en of er nog aanpassingen nodig zijn.

Weer met een goed gevoel naar huis, maar... ook wat angstig, het leek me zo'n leuke baan en als je dan zo dichtbij bent...

Maar dinsdag middag kon eindelijk de champagne te voorschijn worden gehaald; ik ben aangenomen!!!

Na 4 1/2 jaar van ziektewet, WAO en vrijwilligers werk, eindelijk weer een normale baan, 3 dagen per week, terug de maatschappij in. I'm back!!
(hopelijk duurt deze carriere wat langer...)

Geplaatst door nicolette op 30-01-2008 22:21 - reacties (924229)

2 t/m 9 dec. naar Turkije!!
Ja, het is waar, terwijl de winter in Nederland steeds dichter bij komt , ga ik een weekje naar Turkije!!
Samen met 5 andere meiden van de mis(s)verkiezing ga ik mee met een speciale promotour van reisorganisatie thermaltime (www.thermaltime.nl) .
Deze reisorganisatie verzorgt reizen naar aangepaste hotels naar Turkije en tijdens deze speciale tour hopen zij bekendheid te kunnen krijgen voor hun reizen, vandaar dat er ook pers bij aanwezig zal zijn en medewerkers van belangenorganisaties voor mensen met een handicap.
Een week lang zullen we daarom met een aangepaste bus van hotel naar hotel gaan, ozodat we de toegankelijkheid zelf kunnen ondervinden.

Behalve het verkrijgen van informatie over de hotels, is er natuurlijk ook tijd genoeg om van de faciliteiten gebruik te maken, onderweg wat bezienswaardigheden te bezichten, een feest avond én een heuze gala avond als afsluiting (voor iedereen die zich zorgen maakt; de 'blauwe' jurk blijft veilig thuis!)

De uitnodiging kwam vrij onverwachts, maar dat is het voordeel van geen vast werk hebben, je kunt makkelijk weg.
Ook de hond gaat gezellig naar zijn vaste oppasadresje, waar ie de hele week kan spelen met de (in zijn ogen) enige leuke hond ter wereld, vertroeteld worden door 3 kinderen en met het bos om de hoek , komt ie na een week uitgeput thuis!

Mijn weekje Turkije zal niet alleen bestaan uit luieren en overwinteren, vanwege het drukke reisschema en het gehobbel in de bus, maar ik heb wel ontzettend veel om ff een weekje weg te zijn en de boel de boel te laten!!


Geplaatst door nicolette op 23-11-2007 01:04 - reacties (61444)



 Laatste posts
 - Lang geleden....
 - Gehandicapten zielig...
 - NIeuwe baan!!!!!!!!!...
 - 2 t/m 9 dec. naar Tu...



Copyright 2007 Nicolette van der Drift